Het leven van alledag

Het leven van alledag

geschreven op: vr 3 feb 2006.
In de tijd gezien

De dagelijkse routine begint vorm aan te nemen. Maar ik moet me nog een beetje aanpassen want ik heb in mijn eerste werkweek meer uren gemaakt dan goed voor me is.

Mijn dag begint om acht uur ’s ochtends als de wekker gaat. Ik neem de tijd om uitgebreid te ontbijten en zo rond kwart over negen is het tijd om naar het werk te gaan. De medewerkers van Tigerteam hebben er gewoonte van gemaakt om half tien ’s ochtends te starten. Dit is voortgekomen uit praktische noodzaak, het is namelijk niet altijd mogelijk om stipt om negen uur te verschijnen want het openbaar vervoer is rond dat tijdstip nogal belast met vertragingen als gevolg.

Over de afstand van het appartement naar kantoor doe ik lopend 13 minuten. Dat was één van mijn eisen toen ik op zoek was naar woonruimte. Door de woonwijken, langs de winkels die hun kranten, fruit of bloemen hebben uitgestald, daarna schuin door het ‘Walham Green’ park en weer een van de vele straten in. Het kantoor is een gehuurde ruimte achter een huis dat opgedeeld is in verschillende bedrijfsruimtes (units). De unit bestaat uit een simpele ruimte met zes bureau’s, een kleine keuken die tevens dienst doet als vergaderruimte. Deze werkomgeving is een beetje inspiratieloos. Er is geen muziek, de ruimte doet klein aan (je kunt met je handen het plafond raken) en losse computers, cd’s en archiefsmateriaal staan her en der verspreid in de ruimte. De ruimte heeft vroeger waarschijnlijk dienst gedaan als veestal en heeft eigenlijk wel iets weg van een groot uitgevallen garage.

Iedereen heeft beschikking over een computer met twee beeldschermen wat ik ervaar als een luxe. Omdat er medewerkers zijn die vanwege de reistijd enkele dagen in de week thuis werken is niet altijd iedereen aanwezig. Er wordt weinig overlegd, gepraat en gekletst dus er is weinig afleiding verdrietig Regelmatig wordt er door iemand koffie/thee gehaald. Afgezien van de sanitaire stop zit ik bijna constant achter de computer verdrietig Zo rond het middaguur ga ik lunchen. Om toch een beetje beweging te hebben, frisse lucht te happen en mijn gedachten aan andere dingen te besteden ga ik op en neer naar huis. Op mijn weg zie ik in het park mensen die de hond uitlaten, scholieren die een potje voetballen of ouders die met hun kinderen spelen. Na een uurtje pauze ben ik weer terug en blijf ik nog tot half zeven ’s avonds werken. Hierin moet ik nog een beetje evenwicht zien te vinden want ik heb al wat langere dagen gemaakt.

Na het werk is het tijd voor de supermarkt, eten koken en besteed ik de rest van de avond met lezen, muziek luisteren, kletsen en televisie kijken. Zo rond een uur of tien gaat iederen zo’n beetje naar de slaapkamer. Behalve Scott want die werkt ’s nachts als onderhoudskracht. Hij verlaat het huis rond elf uur, komt terug in de ochtend en slaapt elke dag tot twee uur uit.

naar boven |
12 keer gelezen
| 1 reactie toegevoegd

Reacties

Aantal reacties : 1
Je kunt geen reacties meer toevoegen.

Gerard
Toegevoegd op: zo 5 feb 2006
He kerel,

Ik lees dat je inmiddels begonnen bent met werken. Jammer dat het zo stil is en er niet zoveel gekletst wordt, maar wie weet kun je zelf na verloop van tijd voor een kleine cultuuromslag zorgen. Hoe bevalt het in je huisje, zo te lezen kun je het aardig vinden met je huisgenoten. Hoeveel zijn het er en zijn ze allemaal Engels of zijn er meer allochtonen zoals jij?

In ieder geval heel veel succes daar en ik lees het allemaal wel weer.

Groetjes